در ماده 1075 قانون مدنی ازدواج موقت در قوانین ایران به رسمیت شناخته شده است.
شرایط و ارکان اساسی نکاح منقطع (ازدواج موقت) علاوه بر تعیین مدت معین و تعیین مهریه معین برای زن، شرایط صحت نکاح دائم است.
موانع ازدواج موقت، همان موانع ازدواج دائم است.
در عقد دائم نبودن مهریه یا عدم ذکر مهریه جایز است ولی در نکاح منقطع نبودن مهر موجب بطلان عقد می شود.
در قانون بر وجود و روشن بودن مهریه زن در عقد موقت تاکید شده و طبق مواد 1095 تا 1098 قانون مدنی ترتیبی داده شده است که مهریه زن در عقد موقت به هر ترتیبی که باشد به او تسلیم شود. بعد از عقد، زن صاحب مهر می شود و اتفاقاتی مانند فوت زن در زمان عقد، عدم صمیمیت شوهر با او تا پایان عقد و انصراف شوهر از عقد، باعث می شود. مهر را باطل نکند
در صورت عدم صمیمیت در زمان عقد، شوهر مکلف به پرداخت نصف مهریه است. اما در صورت استنکاف زوجه از پرداخت مهریه، به شرط اثبات وجود زوجیت، مطالبه وی از دادگاه فسخ می شود.
در مواردی که خود زوجین و یا توسط زوجینی که سند زوجیت ندارند و زوجه سند معتبر کتبی برای آن نداشته باشد، اثبات این امر مشکل است.
طبق قانون، در ازدواج دختر باکره اعم از منقطع و دائم، اجازه پدر یا جد پدری لازم است. در صورت امتناع غیرموجه پدر از اذن، عدم حضور پدر در محل و عدم امکان درخواست، دختر می تواند با معرفی مرد مورد نظر و شرایط ازدواج، از دادگاه مدنی ویژه درخواست اجازه ازدواج کند. ( مواد 1043 و 1044 ) سن ازدواج دختر 13 سال تمام است مانند ازدواج دائم .
در حال حاضر بسیاری از ادارات، روحانیون و روحانیون بر اساس فتوای برخی مراجع تقلید، برای دختران بالغ بدون اجازه پدر، عقد ازدواج موقت می کنند.
طبق ماده ۱۱۱۳ قانون مدنی «در عقد طلاق زن حق نفقه ندارد مگر اینکه شرط شده باشد یا عقد بر اساس آن منعقد شده باشد». اما در مورد شرط نفقه نیز ترک نفقه زوج جرم محسوب نمی شود و زن فقط می تواند از دادگاه تقاضای الزام زوج به انفاق نماید.
طبق ماده 940 قانون مدنی «زوجینی که ازدواج آنها دائم بوده و منعی از ارث نمی برند از یکدیگر ارث می برند». بنابراین منظور از ماده این است که در نکاح منقطع، زوجین از یکدیگر ارث نمی برند.
طلاق مخصوص ازدواج دائم است و در ازدواج موقت وجود ندارد. (ماده 1139)
در ماده 1075 قانون مدنی ازدواج موقت در قوانین ایران به رسمیت شناخته شده است.
شرایط و ارکان اساسی نکاح منقطع (ازدواج موقت) علاوه بر تعیین مدت معین و تعیین مهریه معین برای زن، شرایط صحت نکاح دائم است.
موانع ازدواج موقت، همان موانع ازدواج دائم است.
در عقد دائم نبودن مهریه یا عدم ذکر مهریه جایز است ولی در نکاح منقطع نبودن مهر موجب بطلان عقد می شود.
در قانون بر وجود و روشن بودن مهریه زن در عقد موقت تاکید شده و طبق مواد 1095 تا 1098 قانون مدنی ترتیبی داده شده است که مهریه زن در عقد موقت به هر ترتیبی که باشد به او تسلیم شود. بعد از عقد، زن صاحب مهر می شود و اتفاقاتی مانند فوت زن در زمان عقد، عدم صمیمیت شوهر با او تا پایان عقد و انصراف شوهر از عقد، باعث می شود. مهر را باطل نکند
در صورت عدم صمیمیت در زمان عقد، شوهر مکلف به پرداخت نصف مهریه است. اما در صورت استنکاف زوجه از پرداخت مهریه، به شرط اثبات وجود زوجیت، مطالبه وی از دادگاه فسخ می شود.
در مواردی که خود زوجین و یا توسط زوجینی که سند زوجیت ندارند و زوجه سند معتبر کتبی برای آن نداشته باشد، اثبات این امر مشکل است.
طبق قانون، در ازدواج دختر باکره اعم از منقطع و دائم، اجازه پدر یا جد پدری لازم است. در صورت امتناع غیرموجه پدر از اذن، عدم حضور پدر در محل و عدم امکان درخواست، دختر می تواند با معرفی مرد مورد نظر و شرایط ازدواج، از دادگاه مدنی ویژه درخواست اجازه ازدواج کند. ( مواد 1043 و 1044 ) سن ازدواج دختر 13 سال تمام است مانند ازدواج دائم .
در حال حاضر بسیاری از ادارات، روحانیون و روحانیون بر اساس فتوای برخی مراجع تقلید، برای دختران بالغ بدون اجازه پدر، عقد ازدواج موقت می کنند.
طبق ماده ۱۱۱۳ قانون مدنی «در عقد طلاق زن حق نفقه ندارد مگر اینکه شرط شده باشد یا عقد بر اساس آن منعقد شده باشد». اما در مورد شرط نفقه نیز ترک نفقه زوج جرم محسوب نمی شود و زن فقط می تواند از دادگاه تقاضای الزام زوج به انفاق نماید.
طبق ماده 940 قانون مدنی «زوجینی که ازدواج آنها دائم بوده و منعی از ارث نمی برند از یکدیگر ارث می برند». بنابراین منظور از ماده این است که در نکاح منقطع، زوجین از یکدیگر ارث نمی برند.
طلاق مخصوص ازدواج دائم است و در ازدواج موقت وجود ندارد. (ماده 1139)

وکیل مهاجرت